Η ιστορία είναι παλιά…

Η ιστορία είναι παλιά, αλλά με ενθουσίασε όταν την έμαθα από τον σύντροφό μου. Ο Λευτέρης, το 1953, άρχισε να ψήνει και να πουλάει σουβλάκια με το παιδικό καρότσι του γιου του, που το είχε κόψει, είχε κρατήσει ρόδες και χερούλι και είχε προσαρμόσει ένα δοχείο με πάγο για τα κρέατα, την ντομάτα και το μαϊντανό. Από πάνω είχε την ψησταριά με τα κάρβουνα.

Το σταμάταγε σε 4 σημεία της Νέας Σμύρνης συγκεκριμένες ώρες (π.χ. όταν σχολούσαν τα σχολεία).

Το 1957 άνοιξε στην Ομήρου, όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα, και τα σουβλάκια ψήνονται όχι πια σε καρότσι, αλλά με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Δηλαδή, η απαραιτήτως φρέσκια πίτα ημέρας (γι” αυτό και πάντα αλάδωτη) ακουμπιέται στο μαντέμι.

Πάνω της, όσο είναι στη φωτιά, μπαίνει η τομάτα, ώστε να αφήσει το ζουμί της στην πίτα, μετά το κρέας, μετά το κρεμμύδι με τον μαϊντανό και τέλος το αλάτι και το κόκκινο πιπέρι. Το χέρι πιάνει το σουβλάκι μόνο για να το τυλίξει, έτοιμο, με όλα τα υλικά δεμένα μεταξύ τους από τη ζέστη του μαντεμιού.

Πηγή: www.lifo.gr

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.